Środki gaśnicze
Woda
Woda pobiera z palącego się ciała bardzo duże ilości ciepła, przez co jego temperatura obniża się, co uniemożliwia dalsze palenie się. W zetknięciu z ogniem woda zamienia się w parę wodną, która wypiera z ogniska pożaru tlen. Stosowana pod ciśnieniem dosłownie "zmiata" płomienie. Do gaszenia materiałów o szczególnie dużej powierzchni, np. siana, słomy, pyłu drzewnego lub węglowego, stosuje się wodne roztwory środków zawilżających, mających większe zdolności penetracyjne.
Wolno stosować ją do gaszenia:
– ciał stałych, takich jak, np. siano, słoma, drewno, węgiel
Nie wolno stosować jej do gaszenia:
– instalacji elektrycznych pod napięciem, ponieważ woda jest dobrym przewodnikiem prądu, który może porazić (nawet śmiertelnie!)
– ciał palących się w wysokiej temperaturze przez żarzenie, ponieważ może to spowodować rozrzut ogniska pożaru, a nawet wytworzenie mieszaniny wybuchowej, tzw. gazu piorunującego
– nagrzanych maszyn i żelaznych konstrukcji ze względu na możliwość ich deformacji, co grozi zawaleniem stropów
– płynów łatwo palnych lżejszych od wody, ponieważ wówczas woda opada na dno zbiornika, wskutek czego następuje przelewanie się lub rozpryskiwanie palącej się substancji
– sodu, potasu, karbidu i innych ciał stałych, które w zetknięciu się z wodą wydzielają duże ilości gazów palnych, oraz wapna palonego, ze względu na zwiększanie się jego temperatury, powodujące rozszerzanie się pożaru
Piasek
Jest łatwo dostępnym środkiem gaśniczym. Skutecznie odcina dopływ powietrza do ogniska pożaru, zapobiega rozpryskom, zmniejsza promieniowanie ciepła.
Wolno stosować go do gaszenia:
– niewielkich zarzewi ognia
– pocisków i bomb zapalających
Nie wolno stosować go do gaszenia:
– zbiorników z płynami łatwo palnymi
– maszyn i aparatów precyzyjnych
Piana gaśnicza
Wytwarza się ją dwoma sposobami: przez mechaniczne zmieszanie wody ze środkiem pianotwórczym i powietrzem lub też poprzez reakcję chemiczną wywołaną zmieszaniem wodnych roztworów środków zasadowych z kwasami. Działanie piany gaśniczej polega na izolowaniu palącego się materiału od powietrza i ochładzaniu go przez zawartą w niej wodę.
Wolno stosować ją do gaszenia:
– cieczy palnych, takich jak, np. benzyna czy też ropa naftowa
Nie wolno stosować jej do gaszenia:
– sodu
– potasu
– metali lekkich
Dwutlenek wegla (CO2)
Oziębia palące się ciała i izoluje je od powietrza. Nie zwilża gaszonych materiałów.
Wolno stosować go do gaszenia:
– gazów
– cieczy palnych, takich jak, np. farby, lakiery i rozpuszczalniki
– instalacji elektrycznych pod napięciem
Nie wolno stosować go do gaszenia:
– folii nitrocelulozowych
– materiałów wybuchowych
– pyrokselinowych mas plastycznych
– sodu
– potasu
– wapnia
– magnezu
– cyrkonu
– tytanu
Proszki gaśnicze
Proszki gaśnicze to drobno zmielone niepalne sole nieorganiczne.
Wolno stosować je do gaszenia:
– rozlanych cieczy palnych
– urządzeń i maszyn elektrycznych pod napięciem
– silników spalinowych
– pojazdów mechanicznych
Jeżeli w składzie proszków gaśniczych znajdują się kwaśnie węglany sodowe lub potasowe, nie wolno stosować ich do gaszenia:
– palących się metali, takich jak, np. lit, sód, potas, rubid, cez, magnez, wapń, bar, stront, glin
Urządzeń gaśniczych z kwaśnym węglanem nie wolno zatem umieszczać w pobliżu pomieszczeń, w których wymienione wyżej metale są, np. magazynowane.




